فکر کنيم

 

عزيزان ، اگر براي حسين بن علي عليه السلام عزاداري نکنيد، هيچ اتفاقي نمي افتد، اگر روز عاشورا به جاي سياه ، سپيد بپوشيد ، به جاي ماتم ، شادي کنيد و به جاي مجلس عزا محفل شادي بر پا کنيد ، نه تبديل به ســنگ مي شويد و نه صاعقه شما را مي کشد. همچنان که در اين جهان پهناور بسياري هستند که اصلا نامي از محرم و حسين ، از کربلا و شهادت نشنيده اند و زندگي روزمره خود را مي کنند.
حتي چه بسيارند شيعياني که با مهاجرت، اصل و ريشه خود همه چيز را فراموش کرده اند، محرم مي آيد و مي رود و آنها در ينگه دنيا اصلا متوجه نمي شوند.
ايامي چون محـرم يا شبهاي قدر يا روز عرفه و شب و روزهايي از اين دست ، فرصتها و نعمتهايي است که اگر غنيمت بدانيم ، مي توانيم بهره ها ببريم و اگر هم به غفلت از آنها بگذريم ، روزگاري مي آيد که حسرت خواهيم خورد.
محــرم حسـين دانشگاه است. دانشگاه عشق بازي با خالق ، با سرچشمه همه خوبيها. دانشگاه عدالت خواهي و پاکبازي. دانشگاه ظلم ستيزي و حقيقت جويي.
گريه برحسـين تجديد عهد و پيمان است با همه پاکي ها و ابراز تنفر است از همه زشتيها و پليديها.
حال اگر خداوند متعال ما را به اين نعمت ، خاص فرموده است ، بياييد تا قدر آن را بدانيم و آن را تا حد يک بازي و سرگرمي پايين نياوريم. بازي هايي همچون بلند کردن علم و کتل و يا قمه زدن و امثال آن .که بايد ريشه يابي کرد و ديد که رفتارهايي اينچنين از کجا وارد آداب و رسوم ما شيعيان شده است.
در تاريخ مسيحيت کاتوليک، فرقه هايي بوده اند و هنوز هم در آمريکاي جنوبي گروه هايي هستند که در روز عروج حضرت عيسي صليب بلند کرده و به دنبال آن به راه مي افتند. يا با زنجيرهاي خاردار به پهلو و پشت خود مي زنند و يا تاجي از خار بر روي سر خود مي گذارند ، به نحوي که خون از سر و رويشان جاري مي شود. بدينگونه مي خواهند خود را در مصائب مسيح شريک گردانند.
اگر اينان باور دارند که مسيح مصلوب شده تا رنج و مصيبت او کفاره گناهان پيروانش باشد، ما چنين اعتقادي درباره حسين نداريم.حسين مـا شهيد عدالت خواهي است ، شهيد مبارزه با فسـاد و پليدي است و عزادار حسين بايد عدالت خواه باشد.
حسين عليه السلام هدف قيام خود را امر به معروف و نهي از منکر بيان کرد. بياييد اگر در جامعهء پيرامون ما، دروغ و غيبت وافترا ، بي توجهي به حقوق ديگران و بيت المال و ... رواج پيدا کرده است ، به مبارزه با آن برخيزيم و از اصلاح خودمان شروع کنيم.بياييد امانت داري ، صداقت و خير خواهي را در جامعه خود همگاني کنيم.
و خلاصه اينکه بيا ييد با هر پيشينه ، با هر قوميت و مليتي در کنار هم بنشينيم و با هم عهد ببنديم که خوبيها را ترويج کرده و با زشتيها و ظلم و ستم به مبارزه برخيزيم ، وحسين عليه السلام را شاهدي بر اين پيمان قرار دهيم .

عليرضا- دانشجوي فلسفه دانشگاه آريزونا

  
نویسنده : مهرداد ; ساعت ٢:۱۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ اسفند ،۱۳۸۳